Elisabeth Kübler-Ross werd op 8 juli 1926 in het Zwitserse Zürich geboren als oudste van een meisjesdrieling. Haar lichte gewicht bij de geboorte heeft zij altijd gezien als een teken dat ze in het leven strijden moest.

Via onder meer geneeskundig vrijwilligerswerk kwam ze in contact met de medische faculteit van de universiteit van Zürich, waar ze in 1957 afstudeerde. Ze trouwde met Manu Ross, met wie ze naar Amerika migreerde. Samen kregen ze een zoon en een dochter.

In New York zette Elisabeth haar studies in de psychiatrie verder. In de praktijk voelde ze zich geroepen om stervende patiënten te verzorgen. Ook gaf ze lezingen over terminale zieken, waarbij ze telkens de studenten de confronterende kans gaf patiënten te spreken. Daarover begon ze ook te publiceren. In 1974 verscheen haar eerste boek Lessen voor levenden, gesprekken met stervenden.

Ze achterhaalde en beschreef de 5 stadia van rouwverwerking. Ze werkte met aidspatiënten, Vietnam-veteranen en met iedereen die daarom vroeg. Ze zorgde voor mensen die alleen stonden in de maatschappij. Ze hielp hen om pijn en onverwerkte zaken naar buiten te brengen, te doorleven, en van daaruit de draad van het leven weer op te pakken. Ze richtte haar eigen centrum op en noemde dat “Shanti Nilaya”, wat “huis van vrede” betekent.

Na een reeks hersenbloedingen bracht Elisabeth het laatste deel van haar leven door in een verpleeghuis in Scottsdale. De laatste les die ze, naar eigen zeggen, moest leren was het leren ontvangen in plaats van geven, en van zichzelf houden. Dit viel haar zwaar. In het verpleeghuis schreef ze, samen met David Kessler, haar laatste boek “Over rouw”. Ze stierf op 24 augustus 2004 op 78-jarige leeftijd in het bijzijn van haar dierbaren.

Vanwege haar baanbrekend werk wordt ze gerekend bij de echte pioniers van de twintigste eeuw.

Bereikbaar

Hulp- en advieslijn: 03 218 47 40

info@kublerrossvlaanderen.be