Stervensbegeleiding, hulpverlening

Elisabeth pleitte voor een houding van onvoorwaardelijke liefde bij iedere hulpverlener. Onvoorwaardelijke liefde begint bij respect. Respect voor jezelf en respect voor de ander. Dit houdt in dat we de ander accepteren zoals zij/hij is, mét haar/zijn Unfinished Business.

Elisabeth pleitte ervoor om veilige plekken te creëren waar mensen kunnen leven tot zij sterven. Een plek waar zij het leven kunnen uitleven zoals ze dat zelf graag willen, met hun geliefden om hen heen en met vrijwilligers die hun daarbij ondersteunen. Als dat thuis niet meer gaat kan dit proces op deze plekken (Hospices of Bijna-Thuis-Huizen) met dezelfde aandacht omringd worden.

Over dood en sterven kan men echter pas praten als de patiënt zelf aangeeft daar klaar voor te zijn. Eerlijkheid is belangrijk bij de benadering van patiënten, maar de hoop op herstel mag nooit ontnomen worden.

Als hulpverlener geven we aan de stervende de kans helemaal zichzelf te zijn. Elisabeth ondervond dat zorgverleners die zelf angst hadden voor dood en verlies onvoldoende steun aan stervenden en rouwenden konden geven. Daarom verbreedde zij haar aandacht van de dood naar het leven. Het is haar werk en bekendheid geworden: het stimuleren van, al of niet stervende, mensen om met hun 'onafgemaakte zaken' aan de slag te gaan. Het verwerken van de 'Unfinished Business' zorgt ervoor dat we meer voluit kunnen leven en uiteindelijk gemakkelijker kunnen sterven.

"Stervenden zijn onze leermeesters." (Elisabeth Kübler-Ross)

Bereikbaar

Hulp- en advieslijn: 03 218 47 40

info@kublerrossvlaanderen.be